Je voelt al langere tijd dat er iets niet klopt. Maar in plaats van op jezelf te vertrouwen, ben je steeds meer op zoek naar bewijs.

Je partner is de laatste tijd anders.

Vaker afwezig.

Sneller geïrriteerd.

Er wordt minder gelachen.

Minder gepraat.

En misschien merk je dat je partner steeds minder belangstelling heeft voor jouw leven.

Ondertussen is er die leuke collega.

Een nieuwe vriend of vriendin.

Of iemand met wie ineens ontzettend veel contact is.

Lange telefoongesprekken.

Berichtjes op de meest uiteenlopende momenten.

En misschien worden er zelfs afspraken gemaakt waar je pas achteraf iets over hoort.

Je vraagt ernaar.

En krijgt antwoord.

Maar ergens blijft het gevoel bestaan dat je niet het hele verhaal hoort.

Dus ga je beter opletten.

Je onthoudt wat je partner vertelt.

Vergelijkt uitspraken.

Let op tijdstippen.

En probeert te ontdekken welke dingen niet met elkaar overeenkomen.

Voor je het weet, ben je privédetective geworden binnen je eigen relatie.

Maar helpt dat je eigenlijk wel verder?

Ik heb een podcast voor je opgenomen

In mijn podcast ‘Hoe herken je een verhaal dat niet compleet is? Wanneer je partner liegt’ neem ik je mee in een situatie die ik regelmatig tegenkom in mijn praktijk.

Je voelt dat er iets veranderd is binnen jullie relatie.

Maar in plaats van serieus te nemen wat die veranderingen met jou doen, probeer je vooral te achterhalen wat je partner precies doet.

Ik vertel je waarom het belangrijk is om weer op je eigen intuïtie te leren vertrouwen.

En waarom juist de vragen waarvan je de antwoorden misschien liever niet wilt horen, je zoveel meer kunnen vertellen over wat er werkelijk tussen jullie speelt.

→ Luister gratis naar ‘Hoe herken je een verhaal dat niet compleet is? Wanneer je partner liegt’

Wanneer ben je eigenlijk gestopt met op jezelf vertrouwen?

Misschien herken je dat je vroeger helemaal niet zo bezig was met wat je partner deed.

Je vertrouwde elkaar.

Had allebei je eigen leven.

En wanneer je partner een avond weg was, dacht je daar verder nauwelijks over na.

Maar inmiddels is dat veranderd.

Je merkt dat je onrustig wordt wanneer je partner later thuiskomt.

Dat je wilt weten met wie er contact is.

Of dat je voortdurend bezig bent met de vraag of je wel alles te horen krijgt.

Misschien vind je jezelf inmiddels behoorlijk achterdochtig.

En schaam je je zelfs een beetje voor je eigen gedrag.

Want zo wil je helemaal niet zijn.

Je wilt niet controleren.

Niet voortdurend vragen stellen.

En al helemaal niet iedere uitspraak van je partner hoeven onderzoeken.

Maar wanneer ben je eigenlijk het vertrouwen in je eigen gevoel kwijtgeraakt?

Misschien heb je al maanden het gevoel dat er iets niet goed zit.

Dat jullie uit elkaar groeien.

Dat je partner minder betrokken is.

Of dat je je steeds minder veilig voelt binnen jullie relatie.

Dat zijn gevoelens die je serieus mag nemen.

Ook wanneer je nog helemaal niet weet wat er precies aan de hand is.

Je hoeft geen bewijs van overspel te hebben om je onveilig te voelen

Hier wil ik graag iets belangrijks over zeggen.

Misschien denk je dat je pas reden hebt om je zorgen te maken wanneer je kunt aantonen dat je partner liegt.

Dat er daadwerkelijk sprake is van overspel.

Of dat er gevoelens zijn ontstaan voor iemand anders.

Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Je kunt je ook onveilig voelen in een relatie waarin niemand vreemdgaat.

Omdat je partner steeds afstandelijker wordt.

Omdat gesprekken nergens meer toe leiden.

Omdat je geen ruimte voelt om je zorgen te bespreken.

Of omdat je voortdurend rekening houdt met de stemming van de ander.

Dat jij je niet meer veilig voelt binnen jullie relatie, is op zichzelf al iets om serieus te nemen.

Het is geen bewijs dat je partner vreemdgaat.

Maar het vertelt je wel iets over hoe jij jullie relatie op dit moment ervaart.

En dat verdient aandacht.

Je hoeft niet eerst een leugen te ontdekken voordat je mag aangeven dat je ergens mee zit.

Stop met de privédetective uithangen

Misschien ben je inmiddels ontzettend goed geworden in het verzamelen van informatie.

Je weet hoe laat je partner vertrekt.

Wanneer er gebeld wordt.

Welke verklaringen er eerder zijn gegeven.

En welke details niet helemaal overeenkomen.

Je probeert steeds opnieuw het ontbrekende stukje van de puzzel te vinden.

Want misschien denk je dat je eindelijk rust krijgt wanneer je precies weet wat er gebeurt.

Maar wat als je dat stukje vindt?

Wat als je ontdekt dat je partner inderdaad meer contact heeft met die ander dan eerder werd verteld?

Dan ontstaan er waarschijnlijk nieuwe vragen.

Waar praten ze over?

Wat voelt je partner voor die ander?

Hoe lang speelt dit al?

En wat betekent het voor jullie relatie?

Voor je het weet, begint het onderzoek opnieuw.

Je kunt eindeloos bezig blijven met ontdekken wat je partner doet, zonder werkelijk te begrijpen wat er in je partner omgaat.

En ondertussen ben je misschien steeds verder verwijderd geraakt van je eigen leven.

Je werk.

Je vrienden.

Je interesses.

En de dingen waar jij normaal gesproken gelukkig van wordt.

Durf je de vragen te stellen waarvan je het antwoord eigenlijk niet wilt weten?

Misschien heb je je partner al tientallen keren gevraagd of er iets speelt met die collega.

Of er contact is geweest.

Of ze elkaar hebben gezien.

En wat er precies is gebeurd.

Dat zijn begrijpelijke vragen.

Maar misschien zijn er ook andere vragen die je nog helemaal niet hebt durven stellen.

Ben je gelukkig met mij?

Hoe kijk je op dit moment naar onze relatie?

Ben je verliefd geworden op iemand anders?

Wat betekent die ander voor jou?

Zijn er dingen die je niet tegen mij durft te zeggen?

Wil je eigenlijk nog wel samen met mij verder?

Dat zijn andere vragen dan vragen naar tijdstippen, berichten en ontmoetingen.

Ze gaan niet alleen over gedrag.

Ze gaan over gevoelens.

Gedachten.

Verlangens.

En over de manier waarop je partner op dit moment naar jullie gezamenlijke toekomst kijkt.

Misschien ben je bang voor de antwoorden.

Omdat je diep vanbinnen vermoedt dat je iets gaat horen wat je helemaal niet wilt horen.

Maar hoe goed kun je je partner nog leren kennen wanneer je de belangrijkste vragen niet meer durft te stellen?

Waarom is doorvragen soms zo ontzettend moeilijk?

Misschien heb je jezelf voorgenomen om eindelijk een goed gesprek te voeren.

Je wilt weten wat er speelt.

Wat je partner voelt.

En hoe jullie relatie ervoor staat.

Maar zodra het gesprek begint, merk je dat je voorzichtig wordt.

Je stelt een vraag.

Krijgt een antwoord.

En voelt dat er nog veel meer achter zit.

Toch vraag je niet verder.

Misschien omdat je partner geïrriteerd reageert.

Omdat je bang bent voor ruzie.

Of omdat je vreest dat het antwoord jullie hele leven op zijn kop zal zetten.

Want stel dat je partner vertelt dat de gevoelens voor jou zijn veranderd.

Dat er inderdaad verliefdheid is ontstaan.

Of dat er al langere tijd wordt getwijfeld over jullie relatie.

Wat moet je daar dan mee?

Misschien is het gemakkelijker om nog even in onzekerheid te blijven.

Om jezelf gerust te stellen.

Of om te hopen dat het vanzelf weer beter wordt.

Dat is begrijpelijk.

Maar ondertussen blijft die onzekerheid wel bestaan.

En misschien merk je dat je er iedere dag opnieuw mee bezig bent.

Je wilt niet alleen weten wat je partner doet

Stel dat je partner vertelt dat er inderdaad regelmatig contact is met die leuke collega.

Dat ze veel met elkaar praten.

Maar dat er verder niets aan de hand is.

Misschien stelt dat je even gerust.

Totdat je merkt dat je partner nog steeds afstandelijk is.

Nog steeds weinig belangstelling toont.

En nog steeds nauwelijks met jou praat over wat er werkelijk speelt.

Dan kun je opnieuw gaan onderzoeken hoe vaak ze bellen.

Of je kunt proberen een ander gesprek te voeren.

Wat maakt dat je zoveel met deze persoon deelt?

Wat betekent dit contact voor je?

Zijn er dingen die je bij die ander bespreekt die je met mij niet meer bespreekt?

Hoe ervaar jij onze relatie op dit moment?

Dat kunnen confronterende vragen zijn.

Voor jou.

En voor je partner.

Maar ze kunnen ook veel meer duidelijkheid geven over wat er werkelijk gebeurt.

Want uiteindelijk wil je toch niet alleen weten wat je partner doet?

Je wilt ook begrijpen wie je partner op dit moment is.

Wat er in hem of haar omgaat.

En hoe jullie allebei naar de relatie kijken.

Wat als je intuïtie je iets probeert te vertellen?

Ik geloof dat we soms veel eerder aanvoelen dat er iets verandert binnen onze relatie dan dat we er woorden aan kunnen geven.

Je merkt kleine veranderingen op.

In de aandacht die je krijgt.

De manier waarop je partner naar je kijkt.

De gesprekken die jullie voeren.

Of de afstand die langzaam tussen jullie ontstaat.

Misschien kun je niet precies uitleggen waarom je je zorgen maakt.

Maar je voelt je niet meer prettig.

Niet meer ontspannen.

Of niet meer verbonden met de ander.

Je intuïtie kan je helpen om die veranderingen serieus te nemen.

Dat betekent niet dat ieder vermoeden automatisch klopt.

Ook eerdere ervaringen, angst en onzekerheid kunnen invloed hebben op wat je voelt.

Maar je hoeft je gevoel daarom niet weg te drukken.

Je gevoel hoeft niet te bewijzen dat je partner liegt om belangrijk te zijn.

Misschien vertelt het je vooral dat er iets binnen jullie relatie aandacht nodig heeft.

En dat is een heel ander vertrekpunt voor een gesprek.

Wat gebeurt er wanneer je weer op jezelf gaat vertrouwen?

Misschien hoef je niet nóg een keer te controleren waar je partner is geweest.

Of opnieuw te reconstrueren hoe een bepaalde avond is verlopen.

Misschien mag je jezelf eerst eens een paar andere vragen stellen.

Hoe voel ik me eigenlijk binnen deze relatie?

Durf ik eerlijk te zeggen wat mij bezighoudt?

Voel ik me gehoord wanneer ik mijn zorgen bespreek?

En wat heb ik nodig om weer vertrouwen te kunnen ervaren?

Want misschien ben je inmiddels zo druk bezig met het gedrag van je partner dat je nauwelijks nog aandacht hebt voor wat jij zelf ervaart.

Voor de onzekerheid.

De spanning.

En de invloed daarvan op je dagelijks leven.

Je kunt niet bepalen welke antwoorden je partner geeft.

Of hoeveel openheid de ander bereid is te bieden.

Maar je kunt wel besluiten om jezelf weer serieus te nemen.

Om vragen te stellen die voor jou belangrijk zijn.

En om te onderzoeken of jullie samen in staat zijn een relatie te hebben waarin eerlijkheid en vertrouwen voldoende ruimte krijgen.

Je hoeft geen privédetective te worden om te mogen vertrouwen op je eigen waarneming.

Luister naar mijn gratis podcast

Hoe herken je een verhaal dat niet compleet is? Wanneer je partner liegt

Misschien ben je al maanden bezig met het gedrag van je partner.

Je probeert verklaringen te vinden.

Verhalen met elkaar te vergelijken.

En te ontdekken of er dingen voor je verborgen worden gehouden.

Maar ondertussen voel je je steeds onzekerder binnen jullie relatie.

In deze aflevering van Marieke Proper De Podcast neem ik je mee in twee belangrijke onderwerpen.

Waarom je weer mag leren vertrouwen op wat je zelf voelt en ervaart.

En waarom het zo waardevol kan zijn om juist die vragen te stellen waarvan je de antwoorden misschien liever niet wilt horen.

Niet alleen om te ontdekken wat je partner doet.

Maar vooral om beter te begrijpen wat er in je partner omgaat.

En wat dat betekent voor jullie relatie.

→ Luister gratis naar ‘Hoe herken je een verhaal dat niet compleet is? Wanneer je partner liegt’

Over Marieke Proper

Ik ben Marieke Proper, relatietherapeut, auteur en podcaster.

In mijn praktijk begeleid ik al jarenlang mannen, vrouwen en stellen die te maken hebben met overspel, verliefdheid op een ander en het verlies van vertrouwen binnen een relatie.

Na duizenden uren aan gesprekken weet ik hoeveel onzekerheid er kan ontstaan wanneer partners elkaar niet meer goed begrijpen of het gevoel hebben dat belangrijke informatie ontbreekt.

In mijn podcasts deel ik inzichten uit mijn praktijk, zodat je met meer kennis en inzicht naar jezelf, je partner en jullie relatie kunt kijken.

Liefs,

Marieke