“Misschien omdat ik zelf niets hoef”

Naarmate het gesprek vorderde, kwamen er steeds meer details boven.

Ze vertelde dat de fantasie haar niet alleen rust gaf.

De fantasie wond haar ook op.

“Het beeld van die twee mannen doet iets met me”, zei ze.

Daarna volgde een opmerking die me aan het denken zette.

“Misschien omdat ik zelf niets hoef.”

Ik vroeg haar wat ze daarmee bedoelde.

Ze dacht even na.

“Er is altijd iemand die initiatief neemt.”

“Er is altijd iemand die aandacht geeft.”

“Er is altijd iemand die geniet.”

“En als ik zelf geen zin heb, dan hebben die mannen elkaar wel. Mannen hebben immers altijd zin.”

Even later moesten we allebei lachen.

Het was duidelijk als grap bedoeld.

Toch zat er iets onder die opmerking.

Want tijdens ons gesprek kwamen dezelfde woorden steeds terug.

Ruimte.

Ontspanning.

Keuzevrijheid.

Ontvangen.

Niet alles hoeven dragen.

Niet overal verantwoordelijk voor zijn.

Ruimte om zelf te bepalen.

Ruimte om zelf te kiezen.

Meer ontvangen, minder dragen

Voor veel mensen klinkt een seksuele fantasie als een verlangen naar meer.

Meer spanning.

Meer avontuur.

Meer seks.

In dit gesprek leek de fantasie juist ook over iets anders te gaan.

Over minder moeten.

Minder dragen.

Minder bezig zijn met wat anderen nodig hebben.

Misschien is dat ook waarom het beeld zo krachtig blijft.

Want wanneer zij de fantasie voor zich ziet, gebeurt er iets in haar lichaam.

Ze ontspant.

Ze voelt verlangen.

Ze krijgt zin in seks.

“Sterker nog”, gaf ze eerlijk toe, “meestal gebruik ik die fantasie bewust. En het werkt eigenlijk altijd.”

Dat vond ik misschien nog wel het meest interessante onderdeel van ons gesprek.

Niet dat de fantasie bestaat.

Maar dat ze blijkbaar toegang geeft tot iets wat groter is dan seksualiteit alleen.

Alsof het beeld een deur opent naar een gevoel van vrijheid, overvloed en ontvangen.

Een plek waar niet alles van haar afhankelijk is.

Een plek waar ze niets hoeft te regelen.

Een plek waar ze simpelweg aanwezig mag zijn.

Carl Jung en de taal van symbolen

Later moest ik denken aan Carl Jung en zijn boek De mens en zijn symbolen.

Jung beschrijft hoe dromen en fantasieën vaak spreken in beelden. Volgens hem gaat het niet altijd om de letterlijke inhoud van een droom of fantasie. Veel interessanter is de vraag waarom juist dát beeld steeds terugkeert.

Waarom kiest het onbewuste precies deze voorstelling?

Waarom deze scène?

Waarom deze mensen?

Waarom deze omgeving?

Dat zijn vragen die ik veel interessanter vind dan de vraag of een fantasie ooit werkelijkheid zou moeten worden.

Want wanneer we alleen naar de letterlijke inhoud kijken, lopen we het risico dat we de diepere betekenis missen.

Wat heeft dit met verliefdheid te maken?

In mijn praktijk in ‘t Gooi begeleid ik regelmatig mensen die verliefd zijn geworden op een ander, een affaire hebben gehad of een dubbelleven leiden.

De aandacht gaat dan vaak direct naar de persoon.

Naar de aantrekkingskracht.

Naar de gevoelens.

Naar de vraag of ze hun relatie moeten beëindigen.

Maar na verloop van tijd verschuift het gesprek meestal naar een diepere laag.

Waar verlangt iemand werkelijk naar?

Want achter een verliefdheid kan van alles schuilgaan.

Een verlangen naar vrijheid.

Een verlangen naar avontuur.

Een verlangen naar verbinding.

Een verlangen naar levendigheid.

Een verlangen naar een deel van jezelf dat onderweg op de achtergrond is geraakt.

Ik zie regelmatig dat mensen de vorm proberen vast te pakken, terwijl de betekenis nog niet volledig onderzocht is.

Dat is misschien ook de reden waarom een affaire lang niet altijd brengt wat iemand ervan had verwacht.

Of waarom een dubbelleven uiteindelijk vaak veel minder bevrijdend blijkt dan het in eerste instantie leek.

Soms proberen mensen een innerlijk verlangen op te lossen met een uiterlijke verandering.

Terwijl het werkelijke verlangen ergens anders over gaat.

Wat probeert deze fantasie je te vertellen?

Aan het einde van ons gesprek stelde ik haar nog één vraag.

“Als je alles weglaat, wat blijft er dan over?”

Ze dacht even na.

“Ruimte.”

Dat antwoord bleef nog lang bij mij hangen.

Misschien omdat ik in mijn praktijk zie hoe vaak mensen zich vastbijten in de vorm van hun verlangen, terwijl de betekenis ervan nog wacht om ontdekt te worden.

Misschien was ruimte altijd al het onderwerp geweest.

Niet de mannen.

Niet de seks.

Maar de ruimte.

Ruimte om lief te hebben.

Ruimte om te ontvangen.

Ruimte om te kiezen.

Ruimte om volledig aanwezig te zijn zonder voortdurend verantwoordelijk te zijn voor alles en iedereen.

Misschien is dat uiteindelijk de interessantste vraag wanneer een fantasie steeds terugkomt.

Niet: wat wil ik?

Maar:

Wat probeert dit verlangen mij te vertellen?

Over de auteur

Marieke Proper is relatietherapeut, auteur en podcasthost.

Zij begeleidt ondernemers, professionals en stellen die vastlopen in hun relatie, worstelen met verliefdheid buiten hun relatie, een affaire hebben gehad of een dubbelleven willen beëindigen.

In haar praktijk in ‘t Gooi helpt zij mensen onderzoeken wat er werkelijk schuilgaat achter verlangen, onrust, verliefdheid en ingrijpende levenskeuzes.

Marieke is auteur van de romanreeks In de Ban van de Tweelingziel en host van Marieke Proper de Podcast.

Wil je meer lezen over verliefdheid, dubbellevens, overspel en relaties? Bekijk dan ook de gratis videoreeks Verliefd op een ander.