Iedere avond raakte ik hem een beetje kwijt
Misschien herken je jouw situatie in deze zin ‘Iedere avond raakte ik hem een beetje kwijt’ lees dan verder. Als relatietherapeut spreekt Marieke Proper dagelijks mensen die worstelen met liefde, verlangen en verbinding. Onderstaande situatie is gebaseerd op ervaringen uit haar praktijk en zodanig aangepast dat betrokkenen nooit herkenbaar zijn.
Hij was geen typische alcoholist.
Dat maakt dit verhaal misschien juist zo ingewikkeld.
Ze is getrouwd met een succesvolle ondernemer.
Een man die hard werkt.
Goed voor zijn gezin zorgt en vele salarissen overmaakt aan het einde van elke maand.
Altijd klaarstaat wanneer er iets geregeld moet worden.
Een man op wie ze jarenlang heeft kunnen bouwen.
Ze houdt van hem.
Nog steeds.
Dat is ook precies waarom het zo lang heeft geduurd voordat ze serieus nam wat ze voelde.
Want hoe leg je uit dat je je eenzaam voelt naast iemand die zoveel voor je doet? Voor jou, voor je gezin en voor anderen?
Een goed leven
Ze hebben een mooi leven opgebouwd.
Een fijn huis, met een enorme tuin, een pool area.
Kinderen.
Vakanties en een speedboot.
Een goedlopend bedrijf.
Van buitenaf ziet het eruit zoals veel mensen het zouden willen.
De eerste jaren denkt ze nauwelijks na over hun verschillen.
Ze zijn druk.
Met werk.
Met de kinderen.
Met het leven.
Als hij op zaterdagavond een paar speciaalbiertjes drinkt, doet ze gezellig mee.
Ze schenkt nog een glas in.
Bestelt nog een fles wijn.
Lacht om zijn verhalen.
Het stoort haar nauwelijks.
Langzaam verandert er iets
De kinderen worden ouder.
Er ontstaat meer ruimte.
Meer tijd om na te denken.
Meer tijd om stil te staan bij de vraag hoe ze de tweede helft van haar leven wil invullen.
Ze gaat sporten.
Leest boeken over gezondheid.
Verdiept zich in voeding.
Wandelt graag.
Ontdekt hoe belangrijk energie, slaap en vitaliteit voor haar zijn.
Ze merkt dat ze anders naar het leven begint te kijken.
Ze wil dingen beleven.
Nieuwe plekken ontdekken.
Meer bewegen.
Meer uit haar lichaam halen.
Meer uit zichzelf halen.
In de avonden naar buiten om nog een uur in het bos te lopen.
Haar man lijkt juist tevreden met hoe het gaat.
Hij geniet van goed eten.
Van gezelligheid.
Van lange avonden.
Van een drankje.
Van uren op een terras of in de eetkamer.
Daarna nog koffie met een cognac.
In de beginjaren vond ze dat eigenlijk wel charmant en gezellig.
Later in de relatie begint het te schuren en wordt het een terugkerend thema in huis.
Rond etenstijd verandert de sfeer
Er gebeurt niets schokkends.
Er zijn geen ruzies.
Enkele grote excessen in drankgebruik, maar dan hebben ze eters en neemt ze zelf ook een glaasje.
Geen beschamende situaties.
Gewoon een patroon dat zich steeds opnieuw herhaalt.
Rond etenstijd verschijnt het eerste drankje.
Dan nog één.
En nog één.
Soms minder.
Soms meer.
Voor de buitenwereld lijkt er weinig aan de hand.
Hij functioneert prima.
Zijn bedrijf draait goed.
Hij komt zijn afspraken na.
Hij zorgt voor zijn gezin.
Toch merkt ze dat er iets verandert.
De gesprekken worden oppervlakkiger.
Zijn aandacht verdwijnt langzaam uit het gesprek.
Zijn nieuwsgierigheid neemt af.
De avond krijgt steeds hetzelfde verloop.
Op een dag zegt ze tijdens een sessie:
“Iedere avond raakte ik hem een beetje kwijt.”
Die zin blijft hangen.
Ik drink mee om de verbinding te bewaren
Tijdens een van onze gesprekken doet ze een ontdekking die haar raakt.
Ze vertelt dat ze regelmatig meedrinkt.
Niet omdat ze daar zin in heeft.
Niet omdat ze het lekker vindt.
Niet omdat haar lichaam daar goed op reageert.
Ze slaapt er juist slechter van.
Houdt vocht vast.
Voelt zich minder fit.
Toch neemt ze vaak een glas wijn.
Soms twee.
Omdat ze samen wil zijn.
Omdat ze de verbinding wil voelen.
Omdat ze niet degene wil zijn die op een ander eiland terechtkomt.
Ze lacht ongemakkelijk wanneer ze het zegt.
“Ik denk dat ik soms meedrink om hem niet kwijt te raken.”
Daar wordt het stil.
Want ineens gaat het niet meer over alcohol.
Ze wordt emotioneel.
Tien jaar hetzelfde gesprek
Ze heeft het onderwerp vaker aangekaart.
Veel vaker.
Dat ze zich zorgen maakt.
Dat ze het jammer vindt.
Dat ze verlangt naar een andere leefstijl.
Dat ze graag samen gezond oud wil worden.
Dat ze merkt dat ze steeds vaker verschillende dingen belangrijk vinden.
Haar man luistert.
Knikt.
Zegt dat hij haar begrijpt.
Vervolgens gebeurt er weinig.
Wanneer ze vraagt of hij wel eens baalt van zijn drankgebruik, zegt hij soms van wel.
Wanneer ze vraagt of er meer achter zit, haalt hij zijn schouders op.
Hij gelooft niet dat er een dieper verhaal is.
Volgens hem drinkt hij minder dan vroeger.
Volgens haar klopt dat beeld niet helemaal.
Het gesprek blijft vaak hangen aan de oppervlakte.
Humor helpt, relativeert en ontspant.
En voorkomt tegelijkertijd dat ze echt ergens komen.
Langzaam ontstaat er iets wat ze veel moeilijker vindt dan het drinken zelf.
Ze heeft geen idee hoe haar man werkelijk naar zijn eigen drankgebruik en haar weerstand erop kijkt.
Het gesprek met een andere man
De andere man verschijnt niet ineens als een grote liefde.
Ze raken aan de praat tijdens een avondwandeling in het bos met de hond.
Over gezondheid.
Over ouder worden.
Over keuzes.
Over hoe je je leven wilt inrichten.
Hij stelt vragen.
Luistert.
Vraagt door.
Niet één keer.
Niet twee keer.
Een uur later hebben ze het nog steeds over hetzelfde onderwerp.
Na afloop blijft het gesprek dagen door haar hoofd spoken.
Dat verrast haar.
Want ze heeft helemaal geen behoefte aan een affaire.
Ze houdt van haar man.
Ze wil haar gezin niet kwijt.
Ze wil haar leven niet opblazen.
En toch gebeurt er iets.
Ze voelt zich gezien.
Misschien wel meer dan ze in jaren heeft gevoeld.
Emotionele intimiteit
Veel mensen denken dat affaires beginnen met seksuele aantrekkingskracht.
Dat gebeurt soms.
Veel vaker begint het ergens anders.
Bij een gesprek.
Bij nieuwsgierigheid.
Bij aandacht.
Bij het gevoel dat iemand werkelijk wil begrijpen hoe het voor jou is.
Dat maakt dit soort gevoelens ook zo verwarrend.
Want ze mist haar man niet in alles.
Ze mist hem op één specifieke plek.
De plek waar gevoelens besproken worden.
Waar verlangens onderzocht worden.
Waar moeilijke vragen gesteld worden.
Waar iemand zegt:
“Vertel eens.”
En daarna blijft luisteren.
Een pijnlijke conclusie
Tijdens een van onze volgende gesprekken zegt ze iets wat lang in mijn hoofd blijft hangen.
“Ik wil helemaal niet dat hij stopt met drinken voor mij.”
Ze kijkt naar buiten.
Even blijft het stil.
“Ik wil dat hij begrijpt wat dit met mij doet.”
Daar zit misschien wel de kern.
Want uiteindelijk verlangen de meeste mensen niet naar een perfecte partner.
Ze verlangen naar een partner die nieuwsgierig blijft.
Naar zichzelf.
Naar het leven.
Naar de persoon naast zich.
Een partner die af en toe vraagt:
“Hoe is dit eigenlijk voor jou?”
En vervolgens lang genoeg blijft zitten om het antwoord echt te horen.
Over de auteur
Marieke Proper is relatietherapeut, auteur en podcasthost.
Zij begeleidt ondernemers, professionals en stellen die vastlopen in hun relatie, worstelen met verliefdheid buiten hun relatie, een affaire hebben gehad of een dubbelleven willen beëindigen.
In haar praktijk in ‘t Gooi helpt zij mensen onderzoeken wat er werkelijk schuilgaat achter verlangen, onrust, verliefdheid en ingrijpende levenskeuzes.
Marieke is auteur van de romanreeks In de Ban van de Tweelingziel en host van Marieke Proper de Podcast.
Wil je meer lezen/beluisteren en begrijpen over verliefdheid, dubbellevens, overspel en relaties? Bekijk dan ook de gratis videoreeks Verliefd op een ander.
